21
Lut

Przedtem i teraz

   Posted by: admin   in

Rok 2011

Początek roku 2011 – już jesteśmy uświadomieni, że prawdopodobnie Kubuś ma autyzm wczesnodziecięcy.

Kubuś nie potrafi mówić, potrafi tylko gaworzyć jak „Kaczor Donald”. Nie umie zgłaszać potrzeb fizjologicznych, używa pampersów. Nie potrafi sam jeść, używać sztućców, w ogóle nie kojarzy, że należy się ubierać. Nie ma kontaktu wzrokowego, jest nadpobudliwy. Nie ma oporów podejść do obcej osoby i nie boi się obcych. Nie potrafi się bawić, a zabawa polega na stawianiu wież, kręcenie kółkami zabawek, szeregowanie, segregowanie i jeżdżenie nimi po krawędziach mebli. Kartkowanie gazet i książeczek, poza domem chodzenie dookoła wzdłuż płotu i jazdy taczkami, oglądanie teledysków w TV, obracanie się wokół własnej osi.

Poleceń złożonych nie rozumie. Preferuje zabawy schematyczne i stereotypowe. Brak zabaw „na niby”. Wypowiada zlepki sylab, które przypominają słowa (chodź, piłka, telefon, pa-pa). Brak jest spontanicznego poszukiwania kontaktów z rówieśnikami, a w szczególności z bratem, zachowań empatycznych i emocjonalnego odwzajemniania.

Podsumować to można: Kubuś nie jest zdolny do samodzielnego funkcjonowania na poziomie wieku metrykalnego.

Rok 2012

Na koniec roku 2012 Kubuś jest już innym chłopczykiem. Prawie dwuletnia rehabilitacja przyniosła wiele pozytywnych efektów i osiągnięć. Kubuś ma za sobą około 600 godzin indywidualnej pracy z terapeutami! Należy również doliczyć godziny pracy z rodzicami. Jest dzieckiem wesołym i uśmiechniętym.

Kubuś na dzień dzisiejszy potrafi korzystać z WC, sam jeść, częściowo rozbierać się i ubierać się. Po przeprowadzonych testach Kubuś przekroczył granice normy, wykluczono upośledzenie umysłowe. Największe sukcesy Kubuś osiągnął w następujących obszarach: percepcja, motoryka duża, koordynacja wzrokowo-ruchowa, czynności poznawcze. Kubuś stosuje się do norm społecznych, bierze udział w zabawach, jest lubianym dzieckiem przez inne osoby i dzieci. Ma dobre relacje z dorosłymi, stosuje się do poleceń. Coraz lepiej panuje nad swoimi emocjami. Rozpoznaje litery, potrafi ułożyć proste wyrazy, potrafi liczyć do 10, potrafi wykonać proste klasyfikacje elementów. Lubi słuchać bajek, w ćwiczeniach grafomotorycznych nastąpiła znaczna poprawa. Lubi zabawy ruchowe, chętnie pracuje ze specjalistami i terapeutami.

Według mnie jest to dobry przykład do pracy magisterskiej albo i doktorskiej dla adeptów studiów w zakresie psychologii, logopedii, oligofrenopedagogiki, itp.

Kubuś chwalony jest przez terapeutów, że osiągnął pewien poziom samodzielnego funkcjonowania. Jest to zasługa wielu osób, które nam pomogły, wspierały w leczeniu i należą im się wielkie podziękowania. Podziękować też należy tym osobom, które wspomogły nas finansowo, tj. darczyńcom oraz tym osobom, które przekazały swój 1% podatku. Dzięki Wam, Kubuś nie osiągnąłby tak wiele. Dalsza poprawa stanu zdrowia syna wymaga ciągłej rehabilitacji i terapii, bo dzięki niej syn walczy dzielnie z autyzmem.

Osiągnięty poziom funkcjonowania intelektualnego, pozwala Kubusiowi na uczestniczenie w zajęciach w przedszkolu – w grupie integracyjnej.

Najbliższy okres

Niedaleka przyszłość ciągle jest pod wielkim znakiem zapytania. Nikt nie wie, jak w dalszym ciągu Kubuś będzie się rozwijał i jaki osiągnie poziom funkcjonowania intelektualnego. Synek posiada pewne mocne strony, ale też są zauważone trudności i słabe strony. Teraz należy się skupić nad nimi i eliminować je etapami i dalszymi działaniami. Najwięcej uwagi należy poświęcić w obszarach mowy, aspekty następstw przyczynowo-skutkowych, abstrakcji, logicznego myślenia i rozumowania. Dalszy rozwój motoryki małej i naśladownictwa.

Zrobimy wszystko, aby Kubuś mógł jak najlepiej rozwijać się i osiągać jak najwyższy poziom samodzielnego funkcjonowania, aby mógł wkroczyć samodzielnie w dorosłe życie. Możliwe to jest przez dalszą i długotrwałą rehabilitację.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.